|
خانه نجوم نجف آباد |
||
|
بمناسبت هفته جهانی نجوم تقویم رومیزی قطب الدین شیرازی( کاملترین تقویم تخصصی نجوم در ایران) و همچنین کتاب رویای من برای ستارگان(زندگی نامه انوشه انصاری) در خانه نجوم عرضه می گردد. جهت سفارش کالا با شماره تلفن های 03312615999-09132310573تماس حاصل فرمایید. نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱٠ اردیبهشت ۱۳٩۱ توسط حسن قضاوی
بمناسبت هفته جهانی نجوم رصد آموزشی اعضا در تاریخ 14/2/91 برگزار می گردد. علاقه مندان می توانند جهت ثبت نام تا تاریخ 12/2/91 به دفتر خانه نجوم مراجعه و ثبت نام نمایند. تلفن تماس:2615999 نوشته شده در تاريخ دوشنبه ٤ اردیبهشت ۱۳٩۱ توسط حسن قضاوی
3 اردیبهشت ماه روز بزرگداشت شیخ بهایی زمان: 30جمادی الثانی1433برابر با22 آپریل2012 مکان: روستای حاجی آباد زمان غروب خورشید محاسباتی:7:39 ارتفاع ماه در لحظه غروب:12درجه اختلاف سمت :2درجه فاز:1% جدایی زاویه ای:13درجه مکث ماه: 1ساعت و10 دقیقه زمان غروب خورشید رصدگاه:7:30 رصدگران: آقایان عظیم عابدینی,کوروش سرمدی,حسن قضاوی,محمد مهدیه,حسن نسیمی خانم ها زهرا گلی,مرضیه نیری,راضیه ترکان,سپیده حقیقی,فهیمه نسیمی,محبوبه آقایی,مرضیه توکلی,فاطمه رضایی,فرشته صانعی ابزار رصدی: دوربین 70×15و80×20و100×25و60×12 نتیجه رصد: هلال رویت نشد با توجه به درخواست اعضا برای شرکت در برنامه های رویت هلال تصمیم گرفته شد رصدهای هلال بصورت آموزشی برگزار شود. با اینکه هوا ابری بود اما امیدوار بودیم رفته رفته از شدت ابرها کاسته شود. ساعت7:30 با نصب دوربین ها غروب خورشید را ثبت کردیم اما از شدت ابرها کاسته نشد, ساعت7:54 دقیقه از نوک ابرها سیاره مشتری نمایان شد باز خبری از هلال نبود که نبود, دست آخر با قرار گیری ابرهای ضخیم در مکان هلال مطمئن شدیم امکان رویت وجود ندارد.
نوشته شده در تاريخ دوشنبه ٤ اردیبهشت ۱۳٩۱ توسط حسن قضاوی
در اواخر سال 90 اولین دوره آموزش عکاسی مقدماتی توسط استاد فرزاد کرباسی در خانه نجوم برگزار گردید. این دوره مقدمه ای بود برای شروع به کار گروه عکاسی نجومی. از اینکه گروه عکاسی نجومی شروع به فعالیت کرده خوشحالم و برای دوستان فعال در این گروه آرزوی موفقیت می کنم. از استاد کرباسی به خاطر تلاش وافر برای علاقه مندان عکاسی تشکر می کنم. پیروز و سربلند باشید
فروش فوق العاده دوربین های دوچشمی 70×15 و80×20 دست دوم با قیمت استثنایی شماره های تماس : 03312615999 - 09132310573 نوشته شده در تاريخ پنجشنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩۱ توسط خانه نجوم نجف آباد
«از کجا آمدهام؟ آمدنم بهر چه بود؟»
بر اساس باورهای قدیمی مردم آفریقای جنوبی، پیش از ما فقط تاریکی وجود داشت و آب و خدایی بزرگ به نام «بومبا».
یک روز بومبا دلدرد گرفت و خورشید را بالا آورد. خورشید هم بخشی از آبهای زمین را بخار کرد و خشکی به وجود آمد. بومبا که هنوز ناخوش بود، ماه را بالا آورد؛ پس از آن ستارگان را و پس از آنها پلنگ، کروکودیل، لاکپشت و، دست آخر، انسانها را.
این اسطوره آفرینش، مانند بسیاری از اسطورههای دیگر، با هدف پاسخ به پرسشهای بنیادین و دیرینه بشر ساخته و پرداخته شده است،
پرسشهایی که کماکان ذهن ما را به خود مشغول میکنند.
خوشبختانه امروز ما ابزاری را در اختیار داریم که به کمکش میتوانیم پاسخ پرسشهایمان را بیابیم و آن ابزار علم است.
نخستین پاسخی را هم که برای پرسش اساسی «از کجا آمدهام؟» یافتیم هشتاد سال پیش بود، زمانی که ادوین هابل در دهه ۱۹۲۰ میلادی به کمک تلسکوپ ۱۰۰ اینچی خود، بر فراز کوه ویلسون در لسآنجلس، شروع به رصد آسمان کرد.
هابل در کمال شگفتی مشاهده کرد که کمابیش همهٔ کهکشانها در حال فاصله گرفتن از ما هستند. به علاوه، او متوجه شد که هرچه کهکشانها دورتر باشند، با سرعت بیشتری از ما دور میشوند. این کشف که به «انبساط جهان هستی» معروف شد، یکی از بزرگترین اکتشافهای علمی تاریخ بشر تا به امروز به حساب میآید.
نظریه انبساط باعث تحول در مباحثهای شد که نقطه آغازین هستی موضوع آن بود. اگر کهکشانها در حال دور شدن از یکدیگر هستند این بدان معناست که در گذشته نزدیکتر بودهاند و اگر سرعت حرکتشان ثابت بوده است، میلیاردها سال پیش بر روی هم قرار داشتهاند. اما آیا این نقطه آغازین جهان هستی بوده است؟ در آن زمان بسیاری از دانشمندان از این که جهان هستی نقطه شروع داشته است ناراضی بودند، زیرا این امر برای ایشان به معنای ناکارآمدی قوانین علمی فیزیک بود.
در این مرحله برای توجیه چگونگی پیدایش جهان هستی و توضیح نقطه آغازین آن یک عامل خارجی مورد نیاز بود که برای راحتی کار میتوان نامش را «خدا» گذاشت. از این روی، فرضیههایی مطرح شد مبنی بر این که جهان هستی در حال حاضر نیز در حال بسط و گسترش است، اما هرگز نقطه شروعی نداشته است. شاید بهترین پاسخی که در این راستا مطرح شد، نظریهای بود که در سال ۱۹۴۸ پیشنهاد شد که «نظریه حالت پایا» نام دارد.
طبق نظریه حالت پایا، جهان هستی همواره شکلی ثابت و استوار داشته است. برتری این آخرین ویژگی آن بود که به نوعی یک پیشبینی «قابل آزمایش» به شمار میآمد که شرط لازم هر روش علمی است. با این حال بررسیها نشان داد که نظریه فوق واجد این پیشنیاز علمی نیست.
مدرک اثبات وجود برای تایید نظریه پیدایش جهان با چگالی بسیار بالا در اکتبر سال ۱۹۶۵ ارائه شد. در آن زمان دانشمندان به وجود تشعشعات ضعیف مایکروویو در فضا پی بردند. تنها توجیه علمی برای وجود این تشعشعات آن بود که بازمانده یک حالت اولیه با چگالی بسیار بالا و داغ هستند. با گسترش کائنات این پرتوها رفتهرفته سردتر شدند تا این که امروز ما فقط باقیمانده آنها را مشاهده میکنیم.
ارائه نظریات نوین نیز به یاری این اندیشه آمد. من [استیون هاوکینگ] به همراه راجر پنروز نشان دادم که اگر نظریه کلی نسبیت اینشتین صحت داشته باشد، باید «یکتایی» نیز وجود داشته باشد، نقطهای دربرگیرنده «چگالی بیکران» و «انحناء زمان – فضا» در واقع، جایی که زمان آغاز میگردد.
جهان هستی در نتیجه انفجار بزرگ (بیگ بنگ یا مهبانگ) پدید آمد و از آن زمان با سرعت و شتاب مدام در حال گسترش بوده است. این حالت در اصطلاح «تورم» نام دارد و بر پایه آن در مراحل اولیه عمر کیهان تورم آن با سرعتی فزاینده و بسیار بالاتر اتفاق میافتاده است: ابعاد جهان هستی چندین بار در یک چندم ثانیه دوبرابر شده است.
تورم باعث شده است که کائنات شکل کلی بسیار وسیع و بسیار نرم و صاف پیدا کند. اگرچه کاملاً هم صاف و یکنواخت نیست: در برخی نقطهها ناهمگونیهایی به چشم میخورد. این ناهمگونیها منجر به ایجاد تفاوتهایی در دمای اولیه جهان هستی شده بود، امری که بازتاب آن را در مایکروویوهای پسزمینه کیهانی مشاهده میکنیم.
ناهمگونیهای کیهان همچنین به این معنا هستند که جهان هستی در برخی نقاط با سرعتی متفاوت انبساط مییابد. مناطق کندتر در نهایت دیگر گسترش نیافته و با سقوط مجدد کهکشانها و ستارگان، و نیز منظومههای خورشیدی، را شکل میدهند.
بدین ترتیب، ما وجود خود را مدیون ناهمگونیهای سطح کائنات هستیم. اگر کیهان اولیه به طور کامل نرم و یکنواخت میبود، هیچ ستاره و حیاتی نیز به وجود نمیآمد. در واقع ما زادهٔ ناهمگونیهای کوآنتوم کهن هستیم.
به رغم تمامی کشفهای بشر در زمینه پیدایش اولیه هستی، رازهای بیشماری همچنان وجود دارند. ما کماکان در حال پیش رفتن به سوی یافتن پاسخی برای پرسشهای همیشگیمان هستیم: این که از کجا آمدهایم؟ و آیا تنها موجوداتی در جهان هستیم که از چنین سؤالهایی میکنیم؟
نوشته شده در تاريخ یکشنبه ٦ فروردین ۱۳٩۱ توسط خانه نجوم نجف آباد
یامقلب القلوب والابصار
یا مدبر الیل و النهار
یا مقلب قلب من در دست توست یا محول حال من سرمست توست
شروع بهار 91 با رویت هلال جمادی الاول
مکان پشت بام خانه نجوم با حضور جمعی از علاقه مندان به رویت هلال اول ماه نوشته شده در تاريخ سهشنبه ۱ فروردین ۱۳٩۱ توسط خانه نجوم نجف آباد
سال نو مبارک با آرزوی موفقیت و شادکامی
همتیها همتیها
نوشته شده در تاريخ دوشنبه ٢٤ بهمن ۱۳٩٠ توسط زهرا (بهناز ) یزدانی
پینگ پنگ بازی کردن ستاره ها با سیاره ها
برای درک بهتر این موضوع به لینک زیر که حاوی یک انیمیشن کم حجم می باشد مراجعه کنید. http://www.upscale.utoronto.ca/GeneralInterest/Harrison/Flash/Chaos/ThreeBody/ThreeBody.html
منابع: نشنال جغرافی برگردان گزیده اخبار علمی نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ۱٢ بهمن ۱۳٩٠ توسط حسن قضاوی
نوشته شده در تاريخ یکشنبه ٩ بهمن ۱۳٩٠ توسط خانه نجوم نجف آباد
ققنوس آسمان مقاله ای است که توسط گروه رصدی خانه نجوم تهیه و تنظیم شده است. قسمتی از این مقاله که در مورد ابرنواختران می باشد در ادامه ی مطلب وبلاگ قرار داده می شود. عزیزان برای دریافت مقاله ی کامل می توانند در خواست خود را به ایمیل آدرس زیر ارسال کنند تا مقاله ی کامل در اختیار آنها قرار بگیرد. یا
در این مقاله سعی بر آن شده است که مراحل تشکیل ، زندگی و پایان عمر یک ستاره , و دیگر ویژگی های آن به طور کامل بیان شود. که به اختصار عناوین این مقاله به شرح زیر می باشد: مراحل زندگی ستاره: تولد ستاره ؛ نوباوگی ؛ دوران بلوغ ؛ دوران میانسالی ؛ دوران کهنسالی؛ مراحل آخر زندگی؛ مرگ ستاره.
مراحل بعد از مرگ: ابرنواختر،انواع ابر نواخترها،ستارگان نوترونی،انواع ستارگان نوترونی،کوتوله های سفید، کوتوله ی قرمز،کوتوله ی قهوه ای.
دیگر ویژگی های ستاره: نور، قدر،روشنایی،تابندگی، قدر مطلق و ...
ادامه مطلب همتیها
نوشته شده در تاريخ جمعه ۳٠ دی ۱۳٩٠ توسط خانه نجوم نجف آباد
در منظومه شمسی اگر مشتری جرمی بیشتر از جرم کنونی داشت، آنگاه همجوشی هسته یی همانند آنچه هر لحظه در خورشید رخ می دهد درون مشتری به راه می افتاد و این سیاره غول پیکر را تبدیل به ستاره یی کوچک می کرد و ما از روی زمین به طور شگفت انگیزی شاهد دو ستاره فروزان در آسمان بودیم. خلاف تصورعموم بیش از نیمی از ستاره های کهکشان به صورت تک نیستند. در واقع بیشتر ستاره ها به صورت منظومه هایی از دو، سه یا چند ستاره تشکیل شده اند. ستاره های این منظومه ها در تقابل گرانشی نسبت به یکدیگر هستند. گرانش متقابل بین ستاره های منظومه های چندستاره یی به صورتی است که به دور یکدیگر می گردند و حتی ممکن است مواد موجود در سطح یکی از ستاره ها روی ستاره همدم خود فرو بریزد. در اخترشناسی به منظومه هایی که از دو ستاره تشکیل شده باشند، منظومه های ستاره یی مزدوج (دوتایی) می گویند. . متن کامل در ادامه مطلب ادامه مطلب نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ٢۸ دی ۱۳٩٠ توسط زهرا (بهناز ) یزدانی
صورت فلکی برساوش برساوش ، یکی از صورت فلکی های آسمان است که در شبهای زمستان به راحتی می توان آن را مشاهده کرد. این صورت فلکی دارای جرمهای رصدی زیبایی است که از جمله ی آن می توان به M76-M34-NGC869/884 و ستاره ی الغول اشاره کرد.
Messier 34: M 34 یا NGC 1039: از دسته ی خوشه های ستاره ای باز در صورت فلکی برساوش می باشد که در سال 1654 توسط جووانی بابتیستا هودیرنا کشف شد و در سال 1764 توسط مسیه در لیست اجرام مسیه قرار گرفت. این خوشه ی باز پایینتر ازγ صورت فلکی آندرومدا قرار گرفته است و از ستاره های کوچکی تشکیل شده است. در یک تلسکوپ معمولی و ساده به راحتی می توان ستاره هایش را از هم تفکیک کرد.این خوشه ی ستاره به فاصله ی 470 پارسک یا 1500 سال نوری از ما قرار دارد. جرم ستاره های این خوشه بین 0.12 تا 1 برابر جرم خورشید است. M 34 نزدیک به 400 عضو دارد. این خوشه فقط در شرایط ایده آل و آسمان بسیار تاریک و خارج از شهر با چشم غیر مسلح قابل تشخیص است. بهترین وسیله برای مشاهده ی خوشه های باز به خصوص همین خوشه ، دوربین دو چشمی است. سن این خوشه چیزی بین 100 تا 800 میلیون سال تخمین زده شده است.
ستاره ی بتا ی بر ساووش یا الغول دارای یک همدم است ؛ در واقع این ستاره و همدم آن از دسته ی ستاره های دوتایی است. که از نوع گرفتی جفتی و از طبقه ی متغیر هاست ، یعنی هر یک از این دو ستاره ، به تناوب باعث گرفتگی دیگری می شود. ستاره ی اصلی بیش از صد برابر خورشید قدرت انرژی زایی دارد و ستاره ی دومی نیز بزرگتر از خورشید بوده ولی قدرت انرژی زاییش کمتر است. گرفت آنها کامل نیست از این رو زمانی که ستاره ی ضعیف تر در جلوی ستاره ی روشنتر قرار می گیرد ، الغول چشمک می زند ولی وقتی عکس این قضیه اتفاق بیفتد چشمک زدن آن بسیار ناچیز است. روشنایی الغول از 1.2 تا 4.3 با دوره ی 9ر2 روز تغییر می کند .تغییرات نور ستاره ی الغول با چشم غیر مسلح به سادگی قابل تشخیص است.
همتیها
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ٢۱ دی ۱۳٩٠ توسط زهرا (بهناز ) یزدانی
آلودگی نوری چیست؟ نورهای مصنوعی که در زمان یا مکان نامناسب و یا به شیوهای نادرست استفاده شوند، باعث میشوند تا نورهای اضافی در آسمان شهر پخش شوند. نورهایی که به سمت آسمان میروند با برخورد به مولکولها و ذرات جو در آسمان پخش میشوند باعث آلودگی نوری آن میشوند. به زبان سادهتر آلودگی نوری زمانی رخ میدهد که به طور ناخواسته، مناطقی که مورد نظر ما نیست به وسیلهی انرژی نورانی روشن شود. وجود منابع روشنایی بیش از حد و استاندارد نبودن وضعیت قرار گیری لامپها باعث شده است که در آسمان شهرهای بزرگ به سختی بتوان ستارهها را مشاهده کرد و همین موضوع باعث شده است که آسمان به طبیعتی فراموش شده تبدیل شود.
عکس از بابک امین تفرشی تاثیر آلودگی نوری در این دو تصویر بهوضوح دیده میشود. تصویر بالا از منطقهای تاریک در رشتهکوه البرز گرفته شده که با چشم غیرمسلح میتوان بیشاز چهارهزار ستاره را در آن دید. درحالیکه تصویر پایین که از تهران گرفته شده، عملا ستارهای دیده نمیشود. جالب اینجاست که این دو منطقه تنها 65 کیلومتر با یکدیگر فاصله دارند! منابع: پارس اسکای-پنجره ای به آسمان ادامه دارد. نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۱٢ دی ۱۳٩٠ توسط خانه نجوم نجف آباد
با سلام ماهیانه پستی به نام پرسش ماهیانه گذاشته می شود و در آن یک سوال نجومی مطرح می شود. شما می توانید به این پرسش در قسمت نظرات پاسخ دهید در پایان ماه با بررسی پاسخ شما عزیزان بهترین جواب انتخاب شده و به همراه نام شخص در وبلاگ اعلام می شود. ________________________________________________________ پرسش شماره ی 4: سحابی زیبای جبار در کدام صورت فلکی قرار دارد و چه فصل ها و ماهایی از سال می توان این زیبای خفته را مشاهده کرد؟
نوشته شده در تاريخ دوشنبه ٥ دی ۱۳٩٠ توسط حسن قضاوی
زمان: یکشنبه 4 دیماه 1390 برابر با 25/12/2011 برابر با 29 محرم1433 مکان: ارتفاعات قلعه موسی خان وضعیت هوا : وجود ابرهای غلیظ در افق بصورت پراکنده همراه با غبار کم محلی ابزار رصدی: دوربین دو چشمی80*20 ،70*15 رصدگران: آقایان حسن قضاوی و عظیم عابدینی ، خانم ها زهرا گلی، راضیه ترکان و مرضیه نیری غروب خورشید: به علت وجود ابر در افق ثبت نشد زمان اولین رویت با ابزار : 5:25 بوسیله دوربین70*15 زمان اولین رویت با چشم: 5:35 مدت زمان دنبال کردن هلال :15 دقیقه توسط تمامی اعضاء گروه زمان آخرین رویت: 5:40 طول کمان هلال: تقریبا 180 درجه
|
||
| تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک | ||