خانه نجوم نجف آباد

آیه ای مثل نرگس

اطلاعیه ای سحرگاه دیروز از سوی بهار توسط خبرگزاری نسیم، به تمام جهان مخابره شد . متن اطلاعیه این است :

«به نام باغبان هستی و هستی بخش باغستانهای آفرینش»

بهار ،فصل تأمل در آفرینش خداوند است . پس بر روی زمین سیر کنید و مخلوقات خداوند را با دیده بصیرت بنگرید .

آیا به نرگس نگاه نمی کنید که چگونه آفریده شده است ؟

اگر تمامی مردم دست به دست هم دهند تا آیه ای مثل نرگس بیاورند، نمی توانند،یقیناً نمی توانند .

و تازه این نرگس با همه ی زیبایی خیره کننده اش در مقابل یک چفت چشم شیوا چه حرفی برای گفتن دارد ؟

به تحقیق اگر خداوند به جای تمام مخلوقات، همین یک جفت نرگس را می آفرید کافی بود برای اینکه آدم تمام عمر سر از سجده ی سپاس برندارد .

یک عارف وارسته و کارشناس تأثیر صلوات بر گلهای محمدی بامداد امروز درپی افتتاح شامه ی شبو و بازدید از نمایشگاه نسترنهای وحشی، توجه جهانیان را به این نکته جلب کرد:

اگر چنانچه اشکال و خللی در پخش اطلاعیه های مکرر بهار،مشاهده می شود، به نقص گیرنده های شما برمی گردد . تا زمان باقی است در اصلاح آن بکوشید . 

                                                           

 برگرفته از نوشته : سید مهدی شجاعی

 

سال جدید را به همه شیفتگان طبیعت و آسمان تبریک می گوییم. با آرزوی سالی انسان ساز برای همه بشریت.

 

یا محول الحال و الاحوال، حول حالنا الا احسن الحال

نوشته شده در ساعت توسط نظرات ()

           جهان سرسبز و خرم گشت از میلاد پیغمبر

                            منور قلب عالم گشت از میلاد پیغمبر

            ز حسن پرتو رویش خجل گر مشرق و مغرب

                              مه و خورشید اعظم گشت از میلاد پیغمبر

      

میلاد فرخنده رحمهَ اللعلمین حضرت محمد (ص) و امام جعفر صادق (ع) مبارک باد.

 

نوشته شده در ساعت توسط نظرات ()

دانشمندان سالها به این می‏اندیشیدند که آیا خمیر (مایه) نان در حالت بی‏وزنی فضا می‏تواند به اصطلاح پخت شود یا نه؟

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس از فلوریدای آمریکا، این دانشمندان که در صدد دریافت این موضوع هستند، به همراه فضانوردانی که با سفینه «ایندیور» عازم فضا هستند یک آشپزخانه نیز تحویل خواهند داد.

«جری سنچال» مدیر پروژه شرکت کانادایی «هوا و فضا اسپار» در این زمینه می‏گوید:

ما این نان را برای خوردن نمی‏پزیم، تازه بودن نان هم مد نظر ما نیست. تنها می‏خواهیم بدانیم که آیا نان در فضا به عمل می‏آید و در آن شکل ظاهرش چگونه است؟

«ایندیور» به منظور انجام تحقیقی در مورد پختن نان در فضا، یا به تعبیر دقیق‏تر برای مأموریت آزمایشگاه فضایی از زمین پرتاب شده است. پرواز با انجام شمارش معکوس و ورود هفت نفر خدمه سفینه شامل اولین زوج فضایی، اولین زن سیاهپوست فضانورد و اولین تبعه ژاپنی که با یک سفینه آمریکایی به فضا می‏رفت، انجام گرفت.

یکی از فضانوردان، دو اتاقک نان‏پزی را برای پختن قرصهای کوچک نان به راه خواهد انداخت که با روشن کردن کلیدی در محل قرار گرفتن تجهیزات سفینه، کار خواهد شد و به آرد و مخلوط مایه تزریق می‏شود. یک موتور چرخان کوچک به مدت هفت دقیقه خمیر را مخلوط می‏کند و خمیر نیم ساعت فرصت می‏یابد تا به اصطلاح، ور بیاید.

هر اتاقک تا 302 درجه فارنهایت (150 درجه سانتیگراد) گرم خواهد شد و تا یک ساعت بعد نان می‏باید پخته شده باشد و تنور نیز خاموش شود.

دستورالعمل پخت هر قرص نان بدین قرار است:

64/31 گرم آرد سفید، 7 گرم مایه و 92/17 گرم آب. هیچ افزودنی دیگری مثل شکر یا نمک در کار نیست. همچنین نان در معرض هیچ عوامل گرمایی قرار نمی‏گیرد بنابراین پوسته‏ای هم وجود ندارد.

هر قرص نان 52/9 سانتی‏متر طول و 81/3 سانتی‏متر قطر دارد. در آزمایشاتی که با این ابزار در زمین انجام شد، قرصهای نان زردرنگ و اسفنجی شکلی به دست آمد.

برای احتیاط، جعبه زباله که به اندازه قوطی است و آزمایشات در آن انجام می‏گیرد با نیتروژن تمیز شده است تا هر گونه اثر اکسیژن را که می‏تواند شعله‏ای ایجاد کند، برطرف نماید.

منبع: www.hawzah.net

 

نوشته شده در ساعت توسط نظرات ()

ستاره های مرکز کهکشان

            

مترجم:اطهر کاظمی

 

مرکز کهکشان ما به خاطر ابرهای تیره‌ی گاز وگرد و غبار از چشمان کاوشگر تلسکوپ‌های نوری مخفی مانده است .اما در این چشم‌انداز حیرت‌آور دوربین‌های مادون قرمز تلسکوپ فضایی اسپیتزر به داخل این غبارها نفوذ کرده‌اند و ستاره‌های زیادی را در مرکز کهکشان آشکار کردند .ترکیبی از جزئیات عکسهای کوچکتر با خطای رنگی ستاره‌های سرد و پیرتر را به رنگ آبی نشان می‌دهد .برافروختگی قرمز رنگ غبار ابرها مربوط به ستاره‌های جوان و داغ‌تر در محل تولد ستارگان است.مرکز کهکشان در26000 سال نوری دورتر از صورت فلکی قوس قرار دارد. در این فاصله این عکس محدوده 900 سال نوری را نشان می‌دهد.

 

نوشته شده در ساعت توسط نظرات ()

در روزگار قدیم، پادشاهى سنگ بزرگى را که در یک جاده اصلى قرار داد. سپس در گوشه‌اى قایم شد تا ببیند چه کسى آن را از جلوى مسیر بر می‌دارد. برخى از بازرگانان ثروتمند با کالسکه‌هاى خود به کنار سنگ رسیدند، آن را دور زدند و به راه خود ادامه دادند. بسیارى از آن‌ها نیز به شاه بد و بیراه گفتند که چرا دستور نداده جاده را باز کنند. امّا هیچیک از آنان کارى به سنگ نداشتند.

 

سپس یک مرد روستایى با بار سبزیجات به نزدیک سنگ رسید. بارش را زمین گذاشت و شانه‌اش را زیر سنگ قرار داد و سعى کرد که سنگ را به کنار جاده هل دهد. او بعد از زور زدن‌ها و عرق ریختن‌هاى زیاد بالاخره موفق شد. هنگامى که سراغ بار سبزیجاتش رفت تا آن‌ها را بر دوش بگیرد و به راهش ادامه دهد متوجه شد کیسه‌اى زیر آن سنگ در زمین فرو رفته است. کیسه را باز کرد پر از سکه‌هاى طلا بود و یادداشتى از جانب شاه که این سکه‌ها مال کسى است که سنگ را از جاده کنار بزند.. آن مرد روستایى چیزى را می‌دانست که بسیارى نمی‌دانند.

 

هرمانعى ممکن است فرصتى نوباشد!

 

 

از دوست خوبمون خانم مهری کاظمی که این مطلب را فرستادند تشکر می کنیم.

نوشته شده در ساعت توسط نظرات ()

Design By : Pars Skin


فروشگاه اینترنتی گنبد نیلگون