خانه نجوم نجف آباد

با تشکر از خانم همتی ها که مطلب زیر را در اختیارمان قرار دادند.

اصالت نوروز

جشن نوروز یکی دیگر از جشن های چهار گانه و مهم ایرانیان است و می توان به نوعی برگزاری این جشن ها را نشانه نبوغ ایرانیان در امر ستاره شناسی و گاهشماری دانست چرا که ایرانیان با اطلاع کامل از تغییرات به وجود آمده در مسیر حرکت خورشید در آسمان و تاثیر این مسئله در زندگی روزمره و همچنین تغییر آب و هوا دست به بر پایی جشن هایی می زدند تا پشت سرگذاشتن زمستان را به شادی بگذرانند.


در کتاب علم در ایران و شرق باستان ترجمه همایون صنعتی زاده درباره مراسم و اعمال انجام شده در این روز چنین می خوانیم :.« ازجمله کارهایی که انجام آن در نوروز نیک و خوش یمن دانسته , نوشیدن جرعه ای شیرتازه و خوردن اندکی پنیرتازه بود . تمام شاهان ایران در نوروز از این ها می خوردند و شکرسفید و بادام هندی تازه به علاوه چون نوروزهفتمین جشن ازاعیادهفتگانه بود رسم های بسیاری  دررابطه با آن رواج داشت که باعدد هفت پیوند خورده بود. به عنوان مثال درمیزسیمین مقابل شاه وقت , هفت گونه غله و شاخه های هفت نوع درخت را می نهادند. روی همان میزهفت بشقاب کاشی سفید… وهفت درهم سفید از سکه های ضرب شده درعرض سال.» رسم فراگیردیگر(که هنوزدر روستاهای زرتشتی نشین رعایت می شود) کشت هفت نوع بذردرظرف های کوچک است تااین که برای نوروزسبزی و طراوت فراهم باشد.شاهان مخصوصاً دیدن مزرعه ی جو را به فال نیک می گرفتند و… هیچ گاه بی ساز و پایکوبی به خرمن کردن محصول این غله نمی پرداختند. در سراسر روزهای عید موسیقی نواخته می شد.

در زمان ساسانیان جشن های نوروز با شکوه و رونق کامل تری برپا می شد. پادشاهان این سلسه در نوروز که چند روز به درازا می کشید مراسم مختلفی به جای می آوردند: از جمله آن که در ششمین روز سال نو به عنوان نماد تجدید حیات، یک دست لباس نو به فقرا اهدا می کردند.

درباره هفت سین های باستانی و کهن که از زمان باستان تا امروز، از سوی نیاکان ما، بر خوان نوروزی مینهادند این است که "هفت سین" باید داری 5 ویژگی باشد که در بیست میلیون واژه های پارسی نمیتوان هشتمی را برای هفت سین های نوروزی پیدا کرد که دارای این پنج ویژگی باشد.

این پنج ویژگی عبارت اند از:

1. نام آنها پارسی باشد

2. با بند واژه (حرف) سین آغاز شود

3. دارای ریشه گیاهی باشد

4. خوردنی باشد

5. نام آنها از واژه های ترکیبی (مانند: سبزی پلو، سیر ترشی، سیب زمینی و مانند آنها) ساخته نشده باشد.

 

با نگرش به پنج بند بالا میبینیم که " سیب ، سیر ، سماغ ، سرکه ، سمنو ، سبزی (یا سبزه) و سنجد " همه دارای این پنج ویژگی هستند.

بر این پایه :

سُنبل (نه خوراکی است نه پارسی) تازی است.

سکه (نه خوراکی است نه پارسی) تازی است.

سماور (نه خوراکی است نه پارسی) روسی است.

همچنین سوزن، سیخ، سه پایه و مانند اینها...

 

 هر یک از سین های هفت سین نماد یکی از سپنتا های (هفت ابر فرشته) کیش زرتشت است.

 

*سیر : نماد اهورا مزدا و دارویی برای تندرستی

*سبزه : فرشته اردیبهشت نماد آبهای پاک است

*سیب : فرشته سپندارمذ، فرشته زن، نماد بارداری و پرستاری است

*سنجد : فرشته خورداد نماد دلبستگی

*سرکه : فرشته امرداد نماد جاودانگی

*سمنو : فرشته شهریور نماد خواربار

*سماغ : فرشته بهمن نماد باران

 

- همه ی ایرانیان در سر سفره ی نوروزی خود کتاب آسمانی(مسلمانان قرآن مجید-زرتشتیان گاتاها-مسیحیان انجیل و یهودیان تورات) می گذارند ،به امید اینکه  درطول سال در(صراط مستقیم)راه راستی ودرستی حرکت کنند.

 -  آتش (شمع): تکرار روشنایی و گرمی و تجدید رمز خلقت و آفرینش نو، چنانچه جشن چهار شنبه سوری را منسوب به دوران ایرانیان    باستان می دانند و آتش روشن کردن را نماد گرم کردن جان و از بین بردن سرما، پژمردگی و بدی از بدن می دانند

 - کاسه آب زلال و ماهی:به نشانه تازگی و شادابی.

 - خاک گلدان :نماد باروری و از آنِ فرشته سپندارمزد که موکّل زمین است

 - آیینه: نماد این که هر گاه در آن نگاه کنی درون صاف و زلال خویش را بینی. کاشتن سبزه و سبز کردن دانه های گیاهی :نمادتجدید رویش و نو شدن طبیعت و جاودانگی

 - سپند (اسفند) : به معنی مقدس


« البته گروهی نیز معتقدند که" هفت سین" یا "هفت شین" یا "هفت چین" در زمان آریایی ها با توجه به تناسبات مختلف به وجود آمده است و پس از ورود اسلام به ایران "هفت سین"به عنوان اصلی ترین آنها مطرح شده است.»



 

نوشته شده در ساعت توسط نظرات ()

Design By : Pars Skin


فروشگاه اینترنتی گنبد نیلگون